C

Η C θεωρείται γενικά γλώσσα μέσου επιπέδου και αυτό γιατί συνδυάζει στοιχεία των γλωσσών υψηλού επιπέδου (high level languages) και η Pascal και στοιχεία των γλωσσών χαμηλού επιπέδου (low level languages), όπως είναι η Assembly.

Διαφορά μεταξύ C και C++

1. C++ αναπτύχθηκε ως επέκταση του C, και οι δύο γλώσσες έχουν σχεδόν την ίδια σύνταξη
2. Η κύρια διαφορά μεταξύ του, ότι το C++ υποστηρίζει class και αντικείμενα, ενώ το C δεν το κάνει

Γράψιμο Προγράμματος

#include <stdio.h>

int main() {
  printf("GrCode Club!");
  return 0;
}

Η C επιβάλλει τον καταμερισμό του προγράμματος σε ενότητες, που ονομάζονται συναρτήσεις (functions). Εάν είναι απαραίτητο, οι συναρτήσεις μπορούν να χωριστούν και σε μικρότερες συναρτήσεις. Επίσης, στη C το κύριο πρόγραμμα είναι κι αυτό μια συνάρτηση, που ονομάζεται main().

Τύποι δεδομένων

Compiling

gcc main.cpp -o my_program

Bιβλιοθήκες

Μεταβλητές

Στην C, οι μεταβλητές είναι βασικά στοιχεία προγραμματισμού που χρησιμοποιούνται για να αποθηκεύουν δεδομένα σε μια συγκεκριμένη θέση μνήμης του υπολογιστή, τα οποία μπορούν να μεταβληθούν κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του προγράμματος. Κάθε μεταβλητή έχει ένα όνομα, έναν τύπο δεδομένων και μία τιμή.

Βασικές Δηλώσεις

int age = 25;
float price = 12.99;
double pi = 3.14159;
char initial = 'A';
char name[] = "John";

Είσοδος (Input) & Έξοδος (Output)

Με την printf() μπορούμε να εκτυπώσουμε ένα μήνυμα ή την τιμή μιας μεταβλητής στην οθόνη του user.

#include 

int main() {
   printf("GrCode Club!");
   return 0;
}

Με την εντολή scanf() μπορούμε να διαβάσουμε από το πληκτρολόγιο, δεδομενα που έδωσε ο user.

#include 

int main() {
   int x;
   printf("Πληκτρολογήστε έναν αριθμό και πατήστε enter: \n"); 
   scanf("%d", &x);
   printf("Ο αριθμός είναι: %d", x);
   return 0;
}

Δομές ελέγχου

Η εντολή if στην C (και σε πολλές άλλες γλώσσες προγραμματισμού) είναι μια δομή ελέγχου που επιτρέπει στο πρόγραμμα να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο μπλοκ κώδικα μόνο εάν μια συνθήκη είναι αληθής (true).

• Λιγότερο από: a < b Λιγότερο ή ίσο με: a <= b Μεγαλύτερο από: a > b
• Μεγαλύτερη ή ίση με: a >= b
• Ίση με a == a
• Όχι ίση με: a!= b

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις συνθήκες για να εκτελέσετε διαφορετικές ενέργειες για διαφορετικές αποφάσεις.

Χρήση if για να καθορίσετε ένα μπλοκ κώδικα που πρόκειται να εκτελεστεί, εάν η συνθήκη είναι true

int number = 10;
if (number > 5) {
printf("Ο αριθμός είναι μεγαλύτερος από 5.\n");
}

Χρήση else if για να καθορίσετε ένα μπλοκ κώδικα που θα εκτελεστεί, εάν η συνθήκη της if είναι false.

int number = 10;
if (number == 5) {
    printf("Ο αριθμός είναι 5.\n");
}
else if (number == 10) {
    printf("Ο αριθμός είναι 10.\n");
}

Χρήση else για να καθορίσετε ένα μπλοκ κώδικα που θα εκτελεστεί, εάν η συνθήκη της if ή και της else if είναι false

int number = 10;
if (number == 5) {
    printf("Ο αριθμός είναι 5.\n");
}
else if (number == 10) {
    printf("Ο αριθμός είναι 10.\n");
}
else{
    printf("Ο αριθμός δεν είναι ουτε 5 ουτε 10.");
}

Η εντολή switch στην C είναι μια δομή ελέγχου που χρησιμοποιείται για να διαχειρίζεται πολλαπλές συνθήκες με έναν οργανωμένο και εύχρηστο τρόπο. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν χρειάζεται να ελεγχθεί η τιμή μιας μεταβλητής και να εκτελεστούν διαφορετικές ενέργειες ανάλογα με αυτήν την τιμή.

int day = 2;
switch (day) {
  case 1:
    printf("Δευτέρα");
    break;
  case 2:
    printf("Τρίτη");
    break;
  case 3:
    printf("Τετάρτη");
    break;
  case 4:
    printf("Πέμπτη");
    break;
  case 5:
    printf("Παρασκευή");
    break;
  case 6:
    printf("Σάββατο");
    break;
  case 7:
    printf("Κυριακή");
    break;
}

Επανάληψη

Η δομή επανάληψης (ή βρόχος, loop στα Αγγλικά) είναι ένας τρόπος να εκτελούνται οι ίδιες εντολές πολλές φορές μέχρι να ικανοποιηθεί μια συγκεκριμένη συνθήκη. Αυτές οι δομές χρησιμοποιούνται για να επαναλάβουν ένα σύνολο εντολών χωρίς να χρειάζεται να τις γράφουμε πολλές φορές.Οι πιο κοινές δομές επανάληψης είναι:

Η εντολή while στην C είναι μια δομή επανάληψης που εκτελεί ένα μπλοκ κώδικα επανειλημμένα όσο μια συνθήκη είναι αληθής. Χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να επαναλάβουμε μια ενέργεια πολλές φορές, αλλά δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων τον αριθμό των επαναλήψεων.

int i = 1;
while (i <= 5) {
    printf("%d\n", i);
    i++;
}

Η εντολή for στην C είναι μια άλλη δομή επανάληψης, όπως η while, αλλά χρησιμοποιείται όταν γνωρίζουμε εκ των προτέρων τον αριθμό των επαναλήψεων που θέλουμε να εκτελέσει το πρόγραμμα. Η εντολή for είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για βρόχους που αφορούν μετρημένες επαναλήψεις και προσφέρει μια πιο συμπυκνωμένη σύνταξη.

for (int j = 0; j < 3; j++) {
    printf("Επανάληψη %d\n", j);
 }

do/while:Αυτός ο βρόχος θα εκτελεί πρώτα τον κωδικά και μετά θα ελέγχει αν η συνθήκη είναι αληθής. Την πρώτη φορά θα εκτελεστεί ο βρόχος ακόμα και αν η συνθήκη είναι ψευδής.

int i = 0;
do {
  printf("%d\n", i);
  i++;
}
while (i < 5);

Συναρτήσεις

Στη γλώσσα προγραμματισμού C, τα functions είναι τμήματα κώδικα που εκτελούν μια συγκεκριμένη εργασία. Επιτρέπουν την οργάνωση του κώδικα σε μικρότερα, διαχειρίσιμα κομμάτια, προάγοντας την επαναχρησιμοποίηση του κώδικα και την ευκολία συντήρησης.

int add(int a, int b) {
    return a + b;
}

Δείκτες (Pointers)

Διεύθυνση Μνήμης

• Όταν μια μεταβλητή δημιουργείται στη C, μια διεύθυνση μνήμης εκχωρείται στη μεταβλητή.
• Η διεύθυνση μνήμης είναι η θέση στην μνήμη του υπολογιστή, όπου αποθηκεύεται η μεταβλητή.
• Όταν ορίζουμε μια τιμή στην μεταβλητή , στην πραγματικότητα η τιμή αποθηκεύετε στην συγκεκριμένη διεύθυνση μνήμης.
• Όταν χρησιμοποιούμαι το & μπροστά από μια μεταβλητή, στην πραγματικότητα μιλάμε για την διεύθυνση μνήμης που δείχνει η συγκεκριμένη μεταβλητή.

int x = 43;
printf("%p", &x);

Σημείωση: Η διεύθυνση μνήμης είναι σε δεκαεξαδική μορφή (0x.).

Οι pointers στην C είναι μια από τις πιο ισχυρές και χαρακτηριστικές έννοιες της γλώσσας. Ένας δείκτης είναι μια μεταβλητή που αποθηκεύει τη διεύθυνση μνήμης μιας άλλης μεταβλητής. Με τους δείκτες μπορούμε να έχουμε άμεση πρόσβαση στη μνήμη και να διαχειριζόμαστε δεδομένα με πολύ ευέλικτο και αποτελεσματικό τρόπο.

int number = 42;
int *ptr = &number;
//Εκτύπωση της τιμής που δείχνει ο δείκτης
printf("Value: %d\n", *ptr); 

const

Εάν δεν θέλετε να αλλάξει η τιμή μια μεταβλητής κατά την διάρκεια που εκτελείτε το πρόγραμμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το const λέξη-κλειδί.
Θα δηλώσει τη μεταβλητή ως “σταθερή”, που σημαίνει αμετάβλητη και μόνο για ανάγνωση

const int x = 1;
x = 5;  // error: assignment of read-only variable 'x'

Αρχεία

Άνοιγμα και Κλείσιμο αρχείου

Δομές (Specific Structures)

Η δομή (structure) στην C επιτρέπει τη δημιουργία σύνθετων τύπων δεδομένων που μπορούν να περιέχουν πολλές μεταβλητές διαφορετικών τύπων, π.χ., ακέραιους, πραγματικούς αριθμούς, χαρακτήρες κ.λπ. Αυτό είναι χρήσιμο για την αναπαράσταση πραγματικών οντοτήτων, όπως αντικείμενα, άτομα ή αρχεία.

Stuct tm: Χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση ημερομηνιών και ωρών.Η δομή struct tm ορίζεται στο αρχείο κεφαλίδας και έχει την εξής μορφή

struct tm {
int tm_sec;   // Αναπαριστά τα δευτερόλεπτα (0-59)
int tm_min;   // Αναπαριστά τα λεπτά (0-59)
int tm_hour;  // Αναπαριστά τις ώρες (0-23)
int tm_mday;  // Αναπαριστά την ημέρα του μήνα (1-31)
int tm_mon;   // Αναπαριστά τον μήνα (0-11, 0 = Ιανουάριος)
int tm_year;  // Αναπαριστά το έτος (έτος - 1900)
int tm_wday;  // Αναπαριστά την ημέρα της εβδομάδας(0-6, 0 = Κυριακή)
int tm_yday;  // Αναπαριστά την ημέρα του έτους (0-365)
int tm_isdst; // Aναπαριστά την ένδειξη θερινής ώρας
              // (1 = θερινή ώρα, 0 = μη θερινή ώρα, -1 = άγνωστο)
}; 

Struct timeval: Χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση χρονικών διαστημάτων με ακρίβεια μέχρι τα μικροδευτερόλεπτα. Η δομή struct timeval ορίζεται στο αρχείο κεφαλίδας και έχει την εξής μορφή

struct timeval {
time_t tv_sec; // Αναπαριστά τον αριθμό των δευτερολέπτων
long tv_usec;  // Αναπαριστά τον αριθμό των μικροδευτερολέπτων
};