Υποδικτύωση (Subnetting)

Η υποδικτύωση (subnetting) στα δίκτυα υπολογιστών είναι η διαδικασία με την οποία ένα μεγάλο δίκτυο διαιρείται σε μικρότερα, πιο διαχειρίσιμα υποδίκτυα (subnets).

Όταν ένα δίκτυο έχει πολλά μηχανήματα (π.χ. εκατοντάδες ή χιλιάδες), δεν είναι πρακτικό να τα έχει όλα σε ένα ενιαίο δίκτυο. Η υποδικτύωση:

1. Βελτιώνει την απόδοση: Μειώνει την κυκλοφορία δεδομένων μέσα στο δίκτυο, αφού τα δεδομένα περιορίζονται στα μικρότερα δίκτυα.
2. Αυξάνει την ασφάλεια: Τα υποδίκτυα μπορούν να απομονώνονται μεταξύ τους.
3. Διευκολύνει τη διαχείριση: Κάθε τμήμα της επιχείρησης/οργάνωσης μπορεί να έχει το δικό του υποδίκτυο.

Διαδικασία

1. Υπολογίζουμε τον αριθμό των bits που πρέπει να «δανειστούμε» από το τμήμα Host ID της IP, προκειμένου να δημιουργήσουμε τα απαιτούμενα υποδίκτυα.
2. Υπολογίζουμε πόσα bits απομένουν για το Host ID, ώστε να γνωρίζουμε πόσοι hosts μπορούν να υπάρχουν σε κάθε υποδίκτυο.
3. Υπολογίζουμε τον αριθμό των hosts ανά υποδίκτυο, ο οποίος δίνεται από τον τύπο 2ⁿ − 2, επειδή αφαιρούμε τη διεύθυνση του δικτύου και τη διεύθυνση broadcast.

Κατανομή Bit για Υποδικτύωση

Bits	Αν χρησιμοποιηθούν για Υποδίκτυα (2ⁿ)	Αν χρησιμοποιηθούν για Hosts ανά Υποδίκτυο (2ⁿ − 2)
1	2	0
2	4	2
3	8	6
4	16	14
5	32	30
6	64	62
7	128	126
8	256	254
9	512	510
10	1.024	1.022
11	2.048	2.046
12	4.096	4.094
13	8.192	8.190
14	16.384	16.382
15	32.768	32.766
16	65.536	65.534
17	131.072	131.070
18	262.144	262.142
19	524.288	524.286
20	1.048.576	1.048.574
21	2.097.152	2.097.150
22	4.194.304	4.194.302
23	8.388.608	8.388.606
24	16.777.216	16.777.214
26	33.554.432	33.554.430
27	134.217.728	134.217.726
28	268.435456	268.435.454
29	536.870.912	536.870.910